متغربين يا بلدى

هى دى اصل الحكاية
هى دى ام الرواية
هى حكاية شعب غفير
شعب شال فى قلبة سنين
واتبعترت  احلامة جواة
وكره حتى الارض وناسها
وسافر شايل فى جرابة دمعة
وكاتب لبلدة مجرد ذكرى
هى دى بلدى ولا انا الغريب

سافروا ولادك يا بلدى
واتغربوا الاحباب
ونسيوا انك امهم قبل الحساب بحساب
يا بلدى ارجعى ليا زهرة فى الميدان
وارجعى للشرق كوكب
واحمى عرين الولايا
صدقينى يا بلدى نفسى
ارجع لك واخدك فى حضنى
وارمى جسمى بين حروفك
وانسى انى حمل زايد فوق كتافك
رجعينى يا بلدى لما ينصلح حال ولادك
صدقينى الغربة مرة والمرارة فى الفراق
طب غصب عنى لازم افارق
محتاج اعيش وامسك رغيف العيش بايدى
واغمسة بعرق سنينى واشبع المولود فى بطنك
ماهو دا املى واملك
انى اعيش فوق ترابك
وارجع المجد لولادك
وابنى وارفع فى المداين
وبعد لمة الشباب بقلب واعى وحب جارف للبلاد
وراحوا يجروا على الميدان فرحت بيكى
 شفت عبد الناصر زمان ومعاة صاحبة السادات
حسيت بان مصر راجعة
وبتندة لكل ابن من ولادها
فى كل حتة وفى كل ارض  
متخافوش انا لسة اسمى فى الكتاب ام الدنيا